ترجمه داستان تقابل شیمی‌دان، مهندس و آماردان در مطالعه در بیان اهمیت حجم کافی نمونه

جان دی‌کوک (John D. Cook) تو توییترش یه لینک از یه پست از گوگل‌پلاس Dan Eastwood منتشر کرده بود که توش تقابل یه مهندس، یه شیمی‌دان و یه آماردان رو در حل یه مساله بررسی کرده بود. به نظر من جالب اومد و براتون اینجا ترجمه فارسیش رو می‌ذارم:

یک مهندس، یک شیمی‌دان و یک آماردان بر روی یک مساله درحالی‌که شعله از سطل کاغذ باطله‌ها زبانه می‌کشد، کار می‌کنند. مهندس می‌گوید: «ما نیاز به مقداری آب داریم تا تا روی آتش بریزیم». شیمی‌دان می‌گوید: «نیازی به آب نیست! فقط کافی است تا سطح کاغذباطله را بپوشانیم، تا به این ترتیب از ورود اکسیژن به آن جلوگیری شود و آتش خودبه‌خودخاموش شود!». این بحث داغ بین مهندس و شیمی‌دان ادامه پیدا کرد. در همین‌حال که آماردان به‌طور مصمم به حرف‌های آن‌دو گوش می‌داد، برخاست و در اطراف آزمایشگاه آتش‌های دیگری را برافروخت! به‌محض‌اینکه مهندس و شیمی‌دان متوجه حرکت آماردان شدند، فریاد زدنند: «هی صبر کن، چی‌کار می‌کنی؟ می‌خوای کل ساختمونو آتیش بزنی؟».
آماردان جواب داد: «ببینید دوستان، اگه واقعا می‌خواید بدونید کدوم روش بهتر کار می‌کنه، شما به نمونه‌ای بزرگ‌تر نیاز خواهید داشت!»

نمی‌دونم چقد گویا بود ترجمم. به هر حال سعی کردم هرچی از متن گرفتم بگم تا یه ترجمه‌ی تحت‌اللفظی و در عین‌حال در انتقال امانت‌دار باشم.
شاید داستان به‌نظرتون عجیب بیاد و شایدم بدیهی! ولی باید در نظر داشته باشید نکته‌ی مهمی رو توی داستان می‌شه استنتاج کرد. اون هم عامل بسیاری از اشتباهات در استدلال‌هاییه که در علوم و مطالعات مختلف شاهدش هستیم و گاهی هم متوجهش نمی‌شیم! اون هم نتیجه‌گیری از یک نمونه‌ی کوچیک و یا حتی در حالت بدتر نتیجه‌گیری از روی فقط و فقط یک مشاهده است که باعث می‌شه یه پژوهشگر توی مطالعش یه نتیجه‌ی اشتباه به‌دست بیاره و بارها به عنوان یه نتیجه‌ی علمی بین دیگران نقل بشه و بهش استناد کنن! حتی می‌تونه جالب باشید که این مساله باعث به‌وجود اومدن خیلی از خرافات هم هست! ما انسان‌ها در مواردی که ناآگاه هستیم گاهی با دیدن فقط یه نمونه از یه اتفاق به یک مساله باور پیدا می‌کنیم و یا حتی بدتر بدون دیدن حتی همون مساله و با حرف دیگران.

البته حتی با هر حجم نمونه هم که راجع به یک مساله بخواهیم نظر بدیم باید از خطای نمونه‌گیری که گریزناپذیره غافل نشیم و در گزارش کارمون در هر رشته‌ای که پژوهش می‌کنیم این خطا رو در نظر بگیریم و ترجیحا ذکرش کنیم.

امیدوارم تونسته باشم مطالب اون پست گوگل‌پلاس و حرف خودمو به خوبی منتقل کنم.
نظراتتون مورد استقبال من خواهد بود :).

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *