یک ایده – حریم نیمه‌خصوصی

چیزی که می‌خوام بگم با حریم نیمه‌خصوصی‌های تعریف شده در جاهای دیگه، اشتباه گرفته نشه. مطلبی که پیش روی شماست کاملا من‌درآوردی است 🙂
ما همیشه می‌گیم یه چیز خصوصیه و یه چیز عمومیه.
داشتم به این فکر می‌کردم، بد نیست با همه چیزای عمومی مثل هم‌رفتار نکنیم! به‌نظرم یه وقتایی به نظرم لازمه یه سری چیزا از بین مسایل عمومی، تفکیک بشن و تا حدی از انتشارشون جلوگیری بشه. قبل از ادامه حرفم اینو بگم که لازمه همه ما بدونیم انتشار مسائل شخصی، عمومی خودمون در فضای عمومی ممکنه به انتشار همگانیش منجر بشه.
به‌هرحال 🙂
فرض کنیم مطلب یا تصویری رو از خودمون یا خانوادمون به عنوان یه چیز عمومی تو وب منتشر کنیم. درسته ما پذیرفتیم که توی وب با همه به اشتراک گذاشته بشه. ولی اینو در نظر بگیرین آیا این هم درسته که یه نفر با استناد به اینکه ما پذیرفتین به‌طور عمومی منتشر بشه، داده‌های ما رو  بدون اجازه‌ی مااز طرف خودش منتشر کنه؟  فکر نمی‌کنم جواب شما مثبت باشه به این سوال!
در واقع اون ایده‌ای که تو ذهنم بود این بود که بازنشر کردن بعضی مطالب عمومی هم گاهی ممکنه اخلاقی نباشه. یه جورایی این مفهوم شبیهه به مذمت غیبت کردن که ممکنه حرف زدن در مورد چیزهای عمومی یه شخص هم برای اون شخص آزاردهنده باشه.
نظراتتون باعث خوشحالی من خواهد بود 🙂